by margriet

Door Evelyne van Winden

2-9-2021

Ik vraag hem waar hij gelijkenis vind tussen hem en zijn zoon. Het is even stil. Ik probeer hem te helpen door diverse gebieden langs te gaan. Lijkt hij op jou qua uiterlijk? Heeft hij een zelfde manier van lopen, kleden, praten of kijken? Delen jullie bepaalde interesses of hobby’s? Is er een persoon die jullie verbindt? Houden jullie van dezelfde muziek? Plots zie ik iets in zijn gezicht veranderen: “Ja, ik denk dat we allebei wel van theater houden.”

Kijk, dat is een begin. Het lijkt misschien heel klein en nietszeggend, maar dat theater gaat belangrijk voor je worden om je zoon terug te winnen. Het gaat dan niet zozeer om samen naar theater gaan, maar het gaat meer om de weg die je samen naar het theater loopt of fietst, of misschien het drankje achteraf op een terras waar je samen napraat over wat je wel en niet leuk vond, wat grappig was of wat minder leuk was.

Het gaat niet om de activiteit, het samen iets doen, maar het gaat om de context die ontstaat waarin je de gelegenheid krijgt (in dit geval verbindt de gelijkenis – het delen van iets waar je allebei van geniet) om het gevoel van verbondenheid uit te bouwen naar een dieper contact. Dat duurt langer dan één theaterstuk, maar het is een begin, een eerste contact. Wellicht in het begin wel wat oncomfortabel en onwennig, maar het kan de poort zijn naar meer.

Foto links: mijn dochter en ik, allebei rond 3 jaar

Wanneer een relatie opgebouwd of hersteld moet worden, en er weinig respons vanuit je kind op al je pogingen komt, ga dan op zoek naar gelijkenis. Iets met iemand delen of gelijk zijn verbind. Zoek naar gedeelde factoren, of naar het creëren van iets dat gelijk is. Waar kan je je kind ontmoeten? Waar gaat zijn of haar tijd en aandacht naartoe? Daar kun je het kind vinden. Is dat in een computerspel, in een hobby of misschien wel een sport? Een vader vertelde dat hij een hekel had aan hardlopen, maar toen hij radeloos was om het vertrouwen van zijn onbereikbare tienerzoon weer terug te winnen, stond hij elke ochtend vroeg op om zich te voegen bij zijn zoon die elke ochtend hardliep. Hij hield niet van hardlopen, maar zijn verlangen naar verbinding met zijn zoon was groter.

Eerst ging het met protest en gemopper “Je houdt helemaal niet van hardlopen pa, ga lekker uitslapen, of: “”ik wil liever alleen lopen.” Je hoeft daar niet tegenin te gaan, wees er maar gewoon. “Ik wil graag aan mijn conditie bouwen jongen.”

Mijn collega leerde MindCraft, omdat dat de enige plek was waar ze haar zoon dagelijks vond, in de computer. Daar ontmoette ze hem, en vandaaruit, vanuit die gedeelde factor voelden zij zich verbonden en kon zij werken aan de relatie met haar zoon.

Waar kun jij je kind ontmoeten?

Investeer en hou vol! Jouw oprechte interesse, je warme welkom en je vasthoudendheid door je diepe verlangen om je kind terug te winnen, zullen beloond worden.

© 2022 The Neufeld Institute